WEEK#5

Weer een nieuwe week voorbij dus tijd voor een WEEK. Wat waren de leuke, positieve dingen afgelopen week? Welke glimlachmomenten waren er? Hier wekelijks bewust even bij stilstaan helpt mij om die momenten langer vast te houden. Deze keer iets met ongeduldige buschauffeurs, stoelen, katten en haren.

Connexxionbus

Ik reis dagelijks met de bus naar mijn werk. Nou, daar gebeuren echt best vaak hele interessante dingen. Ik zou er zo een aparte blog voor kunnen aanmaken, over zowel de buschauffeurs als de buspassagiers. Maar goed, deze week zat ik eindelijk weer eens een keer op tijd in de bus. We rijden altijd een stuk over de snelweg en ik had al gezien dat het deze ochtend een beetje vaststond. Gelukkig mogen we met de bus tijdens de spits gewoon op de vluchtstrook rijden, dus meestal is er niets aan de hand. Ik zat in de bus met mijn telefoon en keek na een paar minuten nietsvermoedend op. Ik verwachtte de snelweg te zien, maar besefte me ineens dat ik huizen zag. Oké, dit klopt niet helemaal, dacht ik. In plaats van direct de snelweg op te gaan, had de chauffeur blijkbaar geen zin in de file en besloot binnendoor te rijden, zonder dat even aan te kondigen. Dat kan natuurlijk, maar ik had niet het idee dat het tijdswinst zou opleveren. Het was zelfs nog een spannende rit, want we reden ook op stukken die niet per se voor bussen zijn gemaakt. Na tien minuten omrijden gingen we de snelweg weer op, één oprit verder dan normaal. Oftewel: tijdswinst? Nee joh, tijdsverlies! Maar we hadden in ieder geval niets met de file te maken…

papasan

Toen ik naar Sri Lanka op vakantie was heb ik een avond heerlijk liggen loungen in grote ronde stoelen. Een paar weken terug kwam ik toevallig een vergelijkbare stoel tegen op Marktplaats met wat normalere afmetingen. Lees: passend in een woonhuis van gemiddelde grootte. Ik baalde toen de verkopers niet reageerden op mijn berichtjes, behalve toen ze uiteindelijk zeiden dat de stoel al verkocht was. Deze week zag ik weer zo’n Papasan stoel en kreeg gelukkig wel antwoord op de vragen die ik stelde. Na overleg met vriendje H. mailde ik terug dat we de stoel wilden hebben, waarop ik geen reactie kreeg. Twee dagen kreeg ik een bericht waarin ze zeiden dat er een andere geïnteresseerde was die alle stoelen in één keer wilde kopen, en dat ze daar de voorkeur voor hadden. Nee hè, glipt ‘ie weer voor mijn neus weg, dacht ik. Totdat ik later op de dag nog een mailtje kreeg met het nieuws dat die ander eerst nog moest verhuizen, waardoor de stoel toch voor ons was. Yes! Ik werd heel raar aangekeken door collega’s op werk, waar ik op dat moment was.

JetenRene

Wij hebben twee katten die het altijd goed met elkaar konden vinden, maar een tijdje ook naar elkaar bliezen en niet lief waren voor elkaar. Sinds een paar maanden lijkt dat gelukkig weer om te slaan en spelen ze weer gebroerzusterlijk ( 🙂 ) samen. Ik kreeg een appje van vriendjelief waar ze gezellig samen op de bank liggen. Hoe schattig!

Stapel haar

Zoals jullie weten heb ik zeven weken geleden Marley twists in mijn haren laten vlechten. Inmiddels was ik wel echt aan mijn lange haren gewend geraakt, maar werd het tijd om afscheid te nemen. Op zaterdagavond vond het plaats. Omdat het toch nog best een gedoe bleek, ging vriendje H. meehelpen! Haha, dat had ik nooit van hem verwacht. Een uur later lag er een stapel haar op de grond en kon ik eindelijk weer met mijn handen door mijn eigen haren. Mijn haar is zelfs nog best gegroeid in die korte tijd.

Dit waren mijn glimlachmomenten deze week. Hoe was jouw week?

I’ll keep you posted!

Elaintje

2 gedachten over “WEEK#5”

  1. Ja, die buschauffeurs kunnen soms raar uit de hoek komen met hun routes! Ik heb jarenlang gebruik gemaakt van het openbaar vervoer, maar momenteel ben ik heel tevreden dat ik een eigen wagen heb, en niet meer afhankelijk ben van hun!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *