WEEK#1

Het leek mij een goed idee om aan het einde van de week even stil te staan bij wat ik die week heb gedaan waar ik blij van werd. Soms gebeuren er zoveel dingen dat ik een week later echt niet meer weet hoe of wat. Maar belangrijker nog: het gevoel wat ik krijg van al die dingen is dan ook snel vergeten. Zo hoop ik wat bewuster in het leven te staan en misschien kan ik jou ook nog inspireren. 

Dus hierbij mijn eerste WEEK.

Aangezien ik de dertig gepasseerd ben, moet ik weleens uitstrijkjes laten maken bij de gynaecoloog. Zo was het ook deze week weer tijd voor een controle. Daarvoor moest ik naar het ziekenhuis in Amsterdam, waar ik niet meer woon, maar wat ik toch heb aangehouden, omdat ik daar al gewend was. In het ziekenhuis aangekomen kreeg ik gelukkig ook te horen dat ik de volgende keer weer gewoon naar de huisarts kan, mits de uitslag goed is. Terwijl ik in de wachtkamer zat kwam er een jonge vrouw na haar afspraak naar haar vriend in de wachtkamer gelopen. Ik zag dat ze iets probeerde te verbergen, maar omdat ik schuin achter haar zat kon ik zien dat het een potje was met een vloeistof erin. Ze fluisterde iets tegen die vriend en liet hem het potje zien waarop ze allebei heel hard moesten lachen. Het potje leek te klein voor urine, maar ik was wel nieuwsgierig naar wat er in zou zitten. Toen ik zelf aan de beurt was, kwam ik er al snel achter wat er in het potje zat. Mijn uitstrijkje was gedaan en na het aankleden zag ik een potje op tafel staan. Precies zo één als van die gierende vrouw in de wachtkamer. Ik moest ook meteen lachen en vroeg of ik het potje zelf mee moest nemen naar de receptie. Haha, nu snapte ik hoe zij zich had gevoeld. Loop je daar over de gang met een potje met je eigen vaginale vocht! Opeens is zo’n gang best wel lang, oeps.

 

Vrijdag ging ik bij een vriendin eten in Amsterdam. Zij had lekker risotto gemaakt met groenten en vegetarische balletjes erbij. Altijd leuk om even bij te kletsen, maar ook leuk om te horen over haar plannen om zich bij een stam in de wildernis aan te sluiten. Ze had er echt over nagedacht en noemde hele goede redenen! Haha, ik moest zo hard lachen dat ik haar heb beloofd er binnenkort een blog aan te wijden. Als ze in die stam van die mooie sieraden maakt zoals onderstaande ketting die ik in Kenia heb gekocht, mag ze van mij vandaag nog vertrekken.

20150125_150150

 

Deze week had ik ook een nieuw kapsel uitgeprobeerd met mijn Marley twists. Eigenlijk een hele simpele coupe, maar ik kreeg er veel complimentjes over en daar word ik blij van. Vooral als ze van vreemden komen, zoals je kan lezen in deze post. Deze keer waren het echter voornamelijk collega’s die de complimenten gaven. Ik had een hoge knot gemaakt en de achterste plukken haar eruit gelaten. Die achterste plukken heb ik vervolgens gebruikt om om de knot heen te draaien zodat je geen elastiekje ziet. Heel chique. De oorbel die je op de foto ziet komt trouwens ook uit Kenia.

20150123_092830

 

Dit was de eerste WEEK. Ik sliep erg slecht en was daardoor ook erg moe, waardoor het niet een hele enerverende week was, maar toch waren er een paar ‘glimlach’-momenten.

I’ll keep you posted!

Elaintje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *