Uiterlijke schijn?

mascara

Ik ben altijd iemand geweest die zich niet met make-up bezig hield. Ik ben wat opmaken betreft lange tijd puur natuur geweest. Inmiddels heb ik een hele reis gemaakt op dat gebied. Op de middelbare school maakte een klasgenootje een opmerking over mijn wenkbrauwen en toen ben ik toch maar wel begonnen met epileren. Tijdens mijn studie begon ik de eerste maanden met een laagje mascara. Eén laag, dus dat had ik net zo goed niet kunnen doen. Dat ene laagje maakte weinig verschil. Later ontdekte ik de wimperkruller, dat vond ik wel een uitvinding. Ik gebruikte hem soms ook gewoon zonder mascara, omdat ik daarmee veel verschil zag. Anderen merkten dat verschil waarschijnlijk totaal niet op. Langzaamaan ben ik twee lagen mascara op gaan doen. Voor iemand die nooit make-up opdeed, dacht ik dat ik er extreem opgemaakt uitzag. Terwijl tja, ik heb zwarte wimpers en droeg zwarte mascara. Maar ook tijdens mijn studie droeg ik vaker geen verfraaiingen in mijn gezicht, dan wel. In Thailand ontdekte ik blauwe mascara. Ik was toen 23. Dat vond ik wel grappig, zo kon je tenminste met de juiste lichtinval zien dat ik een kleurtje op had gedaan.Tijdens het uitgaan bijvoorbeeld droeg ik mijn mascara en als ik dan echt uit wilde pakken, werd het de blauwe mascara. Zo richting het einde van mijn studie was ik inmiddels ook bekend met het waterproof oogpotlood. Als ik ging stappen, trok ik een lijntje boven mijn ogen en deed twee lagen mascara op. Dat was het.

make-up

Verder deed ik ook weinig aan huidverzorging en haalde ik mijn make-up er nooit af voordat ik naar bed ging. Superslecht natuurlijk, maar ik verdiepte mij er eigenlijk ook niet in. En eerlijk waar, ik was gewoon niet geïnteresseerd. Achteraf gezien heeft dat natuurlijk ontzettend te maken gehad met onzekerheid en niet willen opvallen. Zie mij maar over het hoofd, dat vind ik prima. Toen ik afgestudeerd was en ging werken nam ik mijzelf voor om in ieder geval dagelijks twee lagen mascara op te doen, gewoon zwarte uiteraard. Dat ging dan een tijdje goed, maar op een gegeven moment versloft dat weer en denk ik: laat maar. Of ik denk er überhaupt niet meer over na. Zo is het de afgelopen jaren eigenlijk wisselend gegaan.

Toen ik met vriendje H. van de hoofdstad naar een wat kleinere stad verhuisde, een stad waar we niemand kennen, had ik opeens tijd over. Ik was namelijk niet van plan om alsnog iedere dag te socializen in Amsterdam. En als je dan alleen thuis bent, moet je toch wat. Ik ben gaan experimenteren met make-up en vond het eigenlijk best leuk. Ik bekeek ook veel filmpjes op YouTube met tutorials, etcetera. Uiteraard speciaal gericht op de donkere huid, want dat is wel echt anders met opmaken. Ik heb veel dingen aangeschaft en ben ook gaan nadenken over huidverzorging die goed aansluit bij mijn (donkere) huid. De BB-creams, blushers, foundations, concealers, lippenstift, highlighters, contouring. Inmiddels weet ik wat het allemaal is. Ook zat ik iedere week braaf mijn nagels mooi te lakken met basislaag, twee lagen nagellak en een toplaag, zoals het hoort.

make-up stash

Ik reinig twee keer per dag mijn gezicht en smeer er dan een 24 uurs-crème op. Daarna een BB-cream of licht dekkende foundation, blush, een matterende poeder, mascara, een lijntje en eventueel wat lippenstift. Dit maakt al best een verschil en dat vind ik leuk. Zonder deze dingen heb ik mij zelfs een tijdje ‘naakt’ gevoeld. De afgelopen weken merk ik echter dat ik terugval in mijn oude ‘laat maar, maakt het wat uit, ik hoef niet op te vallen’ houding. Oftewel, ik sta op, verzorg mijn huid en stap de deur uit zonder make-up. Tegelijkertijd vind ik dat eigenlijk heel stom, maar ik ga ook weer niet eerder opstaan om al die dingen nog te doen. Wat zegt dat nou? Zit ik in een onzekere periode, voel ik mij niet goed over mezelf, ben ik het niet waard om mezelf mooi te maken?Vind ik het stiekem wel fijn om mezelf hierop af te kunnen rekenen? En wat komt er dan eerst: het onzekere gevoel en dan maar geen make-up meer of is het juist andersom: dat ik me onzeker voel, omdat ik niet aan mijn uiterlijk denk. Ik ga mij in ieder geval, net als de afgelopen dagen overigens, toch weer voornemen om weer wat meer aan mijn uiterlijk te denken. Ik vermoed namelijk dat dat nog weleens een positief effect op mijn gemoedsrust kan hebben.

Hoe is jouw make-up journey geweest?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *