Thursday therapy

Therapie

Hoe gaat het eigenlijk met mijn therapie? De laatste keer vond ik vooral een fijne sessie. Ik heb het voornamelijk over mijn sollicitatie kunnen hebben. En ja, dat raakt weer aan wie ik ben, wat ik wil en waar ik vandaan kom. Naar Suriname willen was natuurlijk vanwege werk heel interessant en een bijzondere ervaring geweest. Het had voor mij echter ook een andere kant. Suriname, waar mijn opa en oma vandaan kwamen, waar mijn vader vandaan komt, waar mijn moeder lange tijd is opgegroeid. Heel bekend dus, maar ik ben er nog nooit geweest. En eigenlijk weet ik er weinig vanaf. Ik ben wel heel nieuwsgierig en ben ook erg benieuwd of het zal voelen als thuiskomen als ik erheen ga. Misschien valt er van alles op zijn plek, misschien begrijp ik mezelf beter. Misschien vind ik er herkenning. Ik ben niet heel Nederlands opgevoed, maar ook niet heel Surinaams. Ik vind dat ik wel zou moeten weten hoe het is om Surinaams zijn en veroordeel het ook dat ik dat eigenlijk niet weet. Ik voel me dus weer eens verantwoordelijk en ben ook erg streng over het feit dat ik ook niet kan weten hoe het is omdat ik dat nooit echt heb meegekregen. Dat is een beetje een rode draad in mijn leven. Het roept schaamte op en dat leidt weer tot niet gezien willen worden.

Op zich bouwde de laatste therapiesessies voort op die daarvoor die ging over opvoeding en wat ik wel en niet heb meegekregen. Ik was deze keer ook wel erg gespannen vooraf, maar daar zijnde viel het natuurlijk hartstikke mee. Zeker deze keer, omdat we niet heel diep gingen en niet de hele tijd in pijnlijke wonden aan het wroeten waren. Mijn psycholoog heeft gezegd dat ik tussen de gesprekken door dingen voor mezelf op moet schrijven. Bij de volgende afspraak kan ik dan zelf zeggen waar ik het over wil hebben en wat ik wil. Dat klinkt heel makkelijk, maar is het niet. Niet voor mij in ieder geval. Wat ga ik dan op schrijven? Gaat dat wel ergens over? Wat is het thema daarin dan? Wat wil ik er dan mee als ik het inbreng? Nee, het moet aan allerlei eisen voldoen. Aan mijn eisen, maar ik weet helemaal niet wat die eisen zijn. Het is in ieder geval al snel niet goed genoeg. Pff, vermoeiend en waarschijnlijk eindigend in niets op papier zetten. Gelukkig duurt het drie weken tot de volgende afspraak.

Werkt jouw hoofd soms ook zo ingewikkeld?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

 

4 gedachten over “Thursday therapy”

  1. Vergeet niet dat het alleen jouw eisen zijn en niet van een ander. Presteren hoeft dus helemaal niet perse, en het is niet erg om soms eens niet tevreden te zijn, zolang je het maar geprobeerd hebt 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *