koffiemok

Theegeleut#13

Ah, wat een onregelmatigheid op mijn blog. Gisteren een weekoverzicht en nu meteen weer een Theegeleut. Tsja, het ritme is eruit, dus ik doe nu maar wat. Come what may. Ah, Moulin Rouge, wat een leuke film is dat toch. Theeleuten it is!

Laten we het eens over het weer hebben. Het regenseizoen lijkt hier weer te zijn aangebroken. Terwijl ik vorige week nog dacht: pff, wat is het heet. Het is hier natuurlijk altijd warm, maar die dagen was het echt heel heet. Nu zijn er weer echt van die dagen dat de regen met bakken uit de hemel valt. Laatst was het zelfs 21 graden! Dat was voor mij voor het eerst hier. Winter, brrr. Haha.

Laten we het hier eens niet over hebben, maar ik moet er toch aan geloven: volgende maand verlaat ik het prachtige Suriname alweer. Het is veel te snel gegaan en het lijkt nu ook steeds sneller te gaan. Pff, er moet van alles afgerond worden en misschien moet ik ook maar eens mijn ticket terug gaan boeken. Ik denk er iedere dag aan, maar doe het toch steeds niet. Een soort passief verzet denk ik.

Ik heb een schaduw in mijn huis. Gisteren zag ik hem vanuit mijn ooghoek bewegen in de woonkamer. Nu zit ik op mijn bed te typen en zag ik achter mijn kussen iets bewegen. Op mijn bed! Het leek een nieuwsgierig beestje wat snel weg rende toen ik bewoog. Ik moest meteen aan die scène van Sex and the City denken waarbij Carrie in bed lag en er een muis in haar haren kroop. Ze sprong gillend uit bed en is het huis uit gerend. Ze woonde duidelijk niet in Suriname. Ik dacht dus serieus: ik hoop dat het een muis was en niet een kakkerlak!

Over dieren gesproken. Bij mij op het erf wonen een paar honden waarvan er één weleens met me mee rende wanneer ik op de fiets stapte. Heel irritant vond ik dat, omdat het gewoon heel gevaarlijk was. Ze liep soms voor mijn fiets of keek gewoon niet uit en lag dan bijna onder een auto. Mensen keken mij daar dan op aan. Ik zag haar laatst langs de weg liggen lekker in het zonnetje terwijl ik voorbij fietste. Ze rende niet achter mij aan dus ik was blij. Uren later fietste ik weer voorbij en lag ze daar nog. Ik denk dat het inderdaad is gebeurd dat ze is aangereden. Ze is dood. Arme hond. Ik voelde mij opeens schuldig dat ik het irritant vond dat ze altijd mee rende.

Hm, niet zo’n leuk einde, maar dit hoort er helaas ook bij. Nou, nog even een willekeurige opmerking dan: ik vind paars een mooiere kleur dan blauw.

Tijd om de theekopjes weer weg te leggen en het geluid in mijn keuken (de muis?) te negeren.

Tot het volgende volledig random gekozen moment dan maar weer!

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

5 gedachten over “Theegeleut#13”

  1. 21 Graden en het is winter, hahahaha nou hier is het ook nog niet top, maar goed, we zitten op track, hier ook regenweek zo ongeveer nu, van het weekend weer 18 graden.. dan weer koeler. Right?

    Een maand nog maar, jeetje het gaat echt snel! Nog even volop genieten dan!

    De hond, ik snap wat je bedoeld, dat kun je soms zo hebben als een dier of een mens overlijd, toen ik las ze rende niet mee maar bleef liggen had ik al zoiets na jouw verhaal. uh oh… het is niet anders. Het gebeurt. Sterkte.

    X

  2. Ohjee wat koud 😛 Hier was het 25 graden in januari en dat was de warmste dag ooit gemeten in Bogotá 😛 Beter maar niet hier komen dus haha. Hier ook regenseizoen trouwens. Gisteren ging het zo hard dat het hele ziekenhuis nat werd van binnen. Overal lekte water naar binnen en stonden emmers. Zelfs in de bekertje sap druppelde er water van het dak.

  3. Op mijn blog heerst ook onregelmatigheid, dus ik snap het helemaal haha.
    Als het goed is ben je bijna weer in Nederland (of ben je er al?), hopelijk heb je nog genoten van de laatste dagen en anders ben je hopelijk nog aan het genieten! Liefs.x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *