hart

Van single naar relatie

Mijn moeder heeft me altijd de boodschap meegegeven om een onafhankelijke sterke vrouw te zijn. Ik heb geen man nodig om gelukkig te zijn. Zo heb ik mij ook altijd gevoeld: onafhankelijk en don’t need no man.

Ik ben daarmee ook lange tijd single geweest. Een heerlijke tijd vond ik het. Ik was inderdaad onafhankelijk, hoefde met niemand rekening te houden en kon doen wat ik wilde en met wie ik dat wilde. Ik kon mannen (en sommige vrouwen) aantrekkelijk vinden en daar een leuke tijd mee hebben zonder dat ik daar meer mee wilde. Ik werd niet snel verliefd. Eigenlijk was ik ook helemaal niet goed in relaties. Waar de meeste mensen in de verliefdheidsfase helemaal in de ander op willen gaan, gaf ik altijd juist heel duidelijk de boodschap: ‘jij bent niet belangrijker dan mijn vriendinnen en al helemaal niet belangrijker dan dat ik ben. Ik heb tijd voor mezelf nodig en wil je niet iedere dag zien. Ik ga geen afspraken afzeggen voor jou. Ik heb mijn privacy dus ik wil niet dat je iets leest (mail, sms) wat voor mij is bestemd. Geef me mijn ruimte.’

Dus… ik zei dat niet alleen, maar liet ook duidelijk merken dat ik dat meende. Ja, ik hield de mannen waar ik relaties mee had ontzettend op afstand. Dat of single. En single zijn vond ik echt niet vervelend. Ik had het ontzettend naar mijn zin. Na een aantal jaren het singlesbestaan wilde ik wel rustig aan toewerken naar een eventuele relatie. Het echt daarvoor openstaan bleek lastig. Als het niet werkte lag het ook aan de ander. Een oudere wijze collega vertelde over haar zoektocht en dat die stopte toen ze zich ging beseffen dat hetgeen wat gemeenschappelijk was in haar mislukte relaties, zij zelf was. Zij moest iets in haar houding veranderen.

Zelfs nog toen ik mijn huidige vriend ontmoette vond ik het lastig om echt open te staan voor een langdurige serieuze relatie terwijl ik toch echt al eind twintig was. Al op de eerste date vertelde hij over zijn ‘bagage’ en was ik geneigd te weigeren. Nu zijn we ruim vier jaar verder sinds die eerste date. Wie had dat ooit gedacht?

Het was wel heel erg wennen: ik in een echte relatie. Dat is het soms nog steeds wel haha. Ik had verwacht veel tijd voor mezelf nodig te hebben en daar erg op gesteld te zijn. Niets is echter minder waar. Als er iemand soms ruimte nodig heeft, ben ik dat niet. Ik heb het nodig om die connectie te voelen. En die voel ik door samen te zijn, door contact te maken, door te communiceren. Ik wil weten wat er bij hem speelt en andersom. Ik maak daar echt verschillende fases in mee. Er zijn periodes dat ik heel erg de behoefte heb om samen te zijn, omdat het anders voelt alsof we van elkaar weg glijden. Andere periodes vind ik het ook prima als we niet per se continu tijd in elkaar stoppen en ben ik lekker met mezelf en mijn vrienden/vriendinnen. Ik vind het grappig om te zien hoe ik mij daarin ontwikkel. Ik ben in de afgelopen vier jaar veranderd van happy single naar happily ever after.

Ben jij meer een happy single of een happily ever after?

Ik hou jullie (dagelijks) op de hoogte!

Elaintje

15 gedachten over “Van single naar relatie”

  1. Ik ben happy single geweest een aantal jaren maar nu toch heel happy in een relatie. Ik zou nu ook niet meer zonder willen en herken het stukje over de connectie voelen. Ik heb soms ook een periode dat ik heel veel samen wil zijn en dan ineens weer een periode dat ik m’n eigen ding wil doen. Het gaat heel goed tussen ons en dat vind ik een prettig gevoel, veilig 🙂 Leuk om jouw verhaal te lezen!

  2. Als het goed zit, dan weet je dat. Dan heb je als het ware geen keus. Ik ben ook een onafhankelijke vrouw, en was totaal niet ongelukkig als single. Ik mis het ook nog wel eens, hoor. Maar als hij er nu niet is, dan is er een leeg plekje. En niet alleen op de bank.
    Ik was voorheen heel erg van tijd voor mezelf, alles gescheiden houden, kosten delen etc. Maar na 14, bijna 15, jaar zijn zaken toch anders gegaan en gegroeid.
    Wat niet wegneemt dat je er altijd op voorbereid moet zijn het weer alleen te moeten rooien! Maar het is wel heel fijn om zaken te kunnen delen met iemand die je heel goed kent. En eerlijk is.

  3. In mijn optiek kan een vrouw in een relatie nog steeds erg onafhankelijk zijn van een man. Mijn moeder heeft me ook altijd geleerd om alleen op jezelf te bouwen en niet op een man. Dat heb ik dus ook gedaan. Toch heb ik al 13 jaar een relatie waarin ik nog steeds onafhankelijk ben, zorg voor de inkomsten en ik doe waar ik zin en heb en wanneer ik er zin in heb. Het kan dus both ways 🙂

    1. Oh zeker waar. Ik ben ook zeker onafhankelijk. Mijn definitie van onafhankelijk is alleen wel veranderd de afgelopen jaren. Dat onafhankelijke krijg je er denk ik ook niet meer uit bij mij haha. Bedankt voor je reactie!

  4. Ik was een happy single, miste niks. Maar nu ik in een happily ever after zit, wil ik niets anders meer. Ik heb nu toch echt nog meer happiness nu ik zoveel kan delen met degene van wie ik het meeste houd. Misschien moet je het toch eerst echt ervaren, voordat je voelt dat er iets mist.

    1. Ja dat zou kunnen. Bij mij is het nooit gemis geweest. Zo ervaar ik het nu ook niet. Het was toen goed zoals het was en het is nu goed zoals het is. Heel soms mis ik zelfs het singlesbestaan… Fijn dat je een happily ever after hebt 🙂

  5. Wat leuk om te lezen, en ergens ook wel herkenbaar. Ik heb een hele poos een relatie gehad, maar was vooral ook heel erg op mezelf. Ik durf nu wel hardop te zeggen dat ik nog niet klaar ben voor een relatie, dat was ik toendertijd waarsch ook nog niet, maargoed.. ik ben op het moment duidelijk happy single :)!

    Liefs.x

  6. Wat leuk om te lezen en gaaf dat jullie nu vier jaar verder zijn. Ik ben getrouwd met mijn eerste, enige en laatste liefde (klinkt te mooi om waar te zijn, maar ik geloof erin).
    Het voelt goed, 15 jaar geleden voelde het goed en vandaag nog. Hij is mijn soulmaatje 😉

  7. Wat goed om te lezen. Ik denk onafhankelijk zijn ook een goede toevoeging is aan een relatie. Dat je voor elkaar een toevoeging bent op een fijn leven.. niet een voorwaarde.

    Zelf ben ik groot gebracht met een heel afhankelijke moeder. Nu bij mn pleegouders, vooral van mn pleegmoeder leer ik hoe belangrijk het is zelfstandig/niet afhankelijk te kunnen zijn en dat alleen zijn prima is. Vind t een waardevolle les en ben blij met t voorbeeld. Al denk ik zelf dat ik lekker single blijf.. ik heb een hond. Dat is al heel wat. 😊

    1. Fijn dat je pleegouders je ook andere dingen kunnen leren. En inderdaad, het verschil tussen een toevoeging en een voorwaarde vind ik ook heel belangrijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *