Granada

Reizen|Granada

Toen ik laatst wat vragen van de Liebster award invulde, heb ik het een aantal keer over mijn reizen gehad. Ik hou ontzettend van reizen en heb de afgelopen jaren een hoop mooie dingen gezien in het buitenland. Het liefste ga ik ver weg en in het verleden ook het liefste alleen. Dan kan je helemaal zelf bepalen wat je doet, met wie je het doet en wanneer je het doet. Ultiem geluk! Ik wil daar ook wat meer over schrijven, dus deze keer een terugblik op mijn eerste solotrip.

Granada Granada

Ik was net 22 jaar (2005) en ik ging een kleine maand een talencursus doen in Granada, zuid Spanje. Het liefste was ik langer weggegaan, maar het is best prijzig om zo’n cursus te doen. Je betaalt toch flink voor die dagelijkse lessen. Ik kwam volgens mij op een zondagavond aan na een best wel lange reis. Ik vloog via Frankfurt en kwam aan in Málaga. Van daaruit moest ik nog twee uur in de bus. Ik verbleef in een soort van pension/ hostel en had een eigen kamer. De volgende dag begon meteen mijn eerste lesdag. Het is echt zo anders in het buitenland zijn op deze manier! Allereerst moest ik iedere ochtend vroeg opstaan, want de lessen begonnen om 9 uur. Ik voelde mij echt inwoner van Granada doordat ik tijdens de ochtendspits samen met de andere inwoners op straat liep. Ik had geen schooltas, maar liep met mijn boek en schrift onder mijn arm.

Granada Granada

Eén van de eerste woordjes Spaans die ik leerde was: Rebajas! Overal om mij heen zag ik dat in etalages hangen. Het betekent uitverkoop zoals je vast wel kan raden. Ik was toen nog niet een echte shopper, maar met de Spaanse sale is winkelen wel echt heel leuk. Als zij het over uitverkoop hebben, dan betekent dat ook dat 90% van de inhoud van de winkel afgeprijsd is en niet met 5 euro, zoals in Nederland. Nee, echt met 70-80% korting. Daar zouden we in Nederland nog wat van kunnen leren. Ook was het echt superfijn dat je iedere dag tot een uur of negen wel kan winkelen (’s middags tijdens de siësta zijn de winkels namelijk een paar uur gesloten).

Granada Granada

Granada heeft echt een hoop mooie gebouwen en een rijke geschiedenis waarin je ook veelvuldig de Moorse invloeden ziet. Ik vond de mensen erg vriendelijk en mijn Spaans verbeterde echt al erg snel in die korte tijd, omdat veel mensen niet echt Engels spraken. Iedere dag na ‘school’ ging ik een paar bolletjes Italiaans ijs halen op een pleintje. Doordat je eigenlijk gewoon een tijdje in de stad woont, kan je op je gemakje alles ontdekken. Ik heb een aantal lange wandelingen gemaakt die in mijn reisgidsje stonden en echt veel van de stad gezien zoals de grootste kerk van Spanje. In de brandende zon ben ik zelfs naar het Alhambra en het Generalife geklommen. Het Alhambra is het vroegere regeringspaleis met een hele mooie tuin bovenop een berg. Je kon er ook gewoon met een bus heen, maar ik wilde zo min mogelijk toeristisch doen. Zo, het was echt een hele klim, maar ik heb het gehaald en wat was het mooi!

Granada Granada

Er hangt een hele fijne sfeer in Granada. Ik vind het Spaans wat ze in die regio spreken ook de mooiste versie van het Spaans. In Barcelona bijvoorbeeld klinkt het al heel anders. De Andalusische sfeer (want dat is het, ik ben in de weekenden ook naar andere plekken geweest) is erg gemoedelijk en vriendelijk. Mensen genieten van het goede leven en van elkaar. Zo is het typisch Andalusisch dat je bij het bestellen van je drankje er gratis een tapa bij krijgt. Op sommige plekken mag je zelfs kiezen welke je wil. Dat moet ook wel, want borrelen gebeurt over het algemeen rond de Nederlandse etenstijd. Pas tegen een uur of tien (en dat is volgens mij zelfs best vroeg voor hun) gaan Spanjaarden aan avondeten denken. Dagen duren veel langer en je kan er daarom ook veel meer uithalen, je hebt minder slaap nodig en mensen zijn vaak buiten en onder elkaar. Een zinnetje wat ik ook heb onthouden uit die tijd is: La gente estan en la calle: de mensen zijn buiten/op straat. Dat is ook precies waar het leven plaatsvindt.

Granada Granada

Sinds die trip ben ik verknocht aan Spanje en dan voornamelijk aan het zuidelijke deel: Andalusië. Als het niet zo slecht was gesteld met de economie daar, had ik er misschien al lang gewoond. Ik vond het ook leuk om te merken dat ik anders was. Ik voelde echt dat die mentaliteit van het Zuiden veel beter bij mij past: niet zo gestrest, lekker genieten, sociaal zijn, niet weggestopt in je huis zitten. Maar uiteraard ook het zonnetje en de warmte, maar volgens mij is dat ook precies waar die mentaliteit uit voortkomt. Als de zon zo vaak schijnt zijn mensen al snel vrolijker en ook al snel veel meer buiten. En het eten natuurlijk, heerlijk al die tapas en ook dronk ik daar de lekkerste Sangría en Tinto de Verano: een mix van rode wijn met Sprite. Dat dronken alle jongeren. Het was ook gebruikelijk om in het weekend gewoon ’s avonds met je groepje op straat te hangen en Tinto te drinken. Ik heb met de andere leerlingen veel leuke avonden gehad en salsa gedanst, want ja het bleef vakantie. En natuurlijk de flamenco gezien, ik vind de muziek altijd adembenemend mooi. Dat jaar heb ik geleerd dat ik prima zelfstandig op reis kan gaan, wat ik daarna veelvuldig ben gaan doen.

Granada Granada

Dit jaar wil ik graag weer een keertje naar zuid-Spanje en eigenlijk het liefste weer naar Granada. Kijken hoe ik het vind tien jaar later. Als ik dit zo schrijf wil ik ook echt weer direct een ticket boeken.

Ben jij weleens in Andalusië geweest en wat vond je ervan?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

Vergeet mij niet te volgen op Bloglovin’, Instagram en Facebook!

4 gedachten over “Reizen|Granada”

  1. Deze streek staat al jaren op mijn verlanglijstje maar het is er helaas nog niet van gekomen. Sowieso het sfeertje wat er in dat soort landen hangt, spreekt mij wel enorm aan. Een stuk relaxter dan hier!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *