Een reis naar Suriname: laatste week

Na het verslag van week 1 en week 2 in Suriname, vandaag het verslag van week 3. Onze laatste week van deze reis. Terwijl week 2 bestond uit   , had week 3 weer een iets ander karakter. Aan het einde van onze laatste week moesten we helaas ook weer terug naar huis namelijk.

suriname

Vorige keer was ik geëindigd bij Anaula, een eilandje in het Boven Surinamegebied. We zijn daar vier dagen gebleven. Op dag twee vertrokken we naar een binnenlands dorpje wat nog zuidelijker ligt: Pikinslee. We zaten anderhalf uur in de korjaal. Alle dorpen in dit gebied zijn trouwens alleen te bereiken met de boot of eventueel met het vliegtuig en het laatste stukje met de boot bijvoorbeeld. Terwijl je in de korjaal zit passeer je verschillende dorpen waarbij je kinderen in de rivier ziet spelen of vrouwen de was ziet doen. Sommige dorpen kan je zo inkijken, andere zitten wat verder verborgen. Dan zie je alleen een poort waar op staat welk dorp het is. In Pikinslee gingen we naar het Samaaka marronmuseum. De marrons zijn de mensen die zich wisten te ontworstelen aan de slavernij en zich vervolgens diep in het regenwoud vestigden. Terwijl we door het dorp liepen kwamen we langs een werkplaats van een groepje Rastafari mannen uit het dorp. Zij maken hele mooie meubels en kunst van hout. In het museum staan ook spullen door hun gemaakt. We kregen een rondleiding en uitleg over de verschillende voorwerpen, gebruiken en tradities die de cultuur van de Saramaccaners weergeeft. Die nacht heeft vriendlief besloten om een nacht in een hangmat te slapen. Met klamboe uiteraard, want: vleermuizen, vogelspinnen, slangen etcetera. Ik had het huisje voor mij alleen.

suriname

Op zondag gingen we naar het dorpje Nieuw-Aurora wat schuin tegenover ons eiland lag. We hebben een kerkdienst bijgewoond, wat heel bijzonder was, en daarna een wandeling door het dorp gemaakt. Toen we de boot in wilden stappen zag de bootsman op het laatste moment dat er een kikker verstopt zat achter onze rugleuning. Hij pakte hem met een doek en gooide hem in het water waarop de kikker hard terug kwam gezwommen. Toen bleek dat het een hele giftige kikker was! Door de motor te starten kon het beest een andere richting op geleid worden en mee met de stroming van de rivier. Het ws de dag van de enge giftige beesten, want tijdens het maken van een groepswandeling over het eiland Anaula, werden we plotseling opgeschrikt door een heftige reactie van onze gids. Hij kent de omgeving en de dieren goed, maar ontdekte pas op het laatste moment een ernstig giftige slang. Hij kon de slang op zijn kop raken met een stok waardoor het gevaar geweken was. Hij vertelde ons echter dat hij die slang in geen jaren meer had gezien. De schrik zat er, eigenlijk vooral bij hem, goed in.

suriname

In de avond kwam er een groepje mannen uit Nieuw-Aurora om muziek voor ons te maken. Zij hadden ook een danseres meegenomen die erg goed met haar billen kon schudden. Het was echt een leuk optreden, vooral ook omdat er iemand in de groep jarig was en daar uitgebreid aandacht aan werd besteed. Terug in Paramaribo de volgende dag vertrokken we na een nachtje alweer om zes uur ’s ochtends naar Nickerie. De tweede (of derde?) stad in Suriname. We wilden daarheen, omdat we er bijna zouden hebben gewoond als ik vorig jaar was aangenomen voor de baan waar ik op solliciteerde. Er is mij toen verteld dat het een heel klein plaatsje zou zijn, maar gelukkig was het een stuk groter dan het in mijn hoofd was. Er is alleen inderdaad niet zoveel entertainment. We zijn ook hier naar de (overdekte) markt geweest en ik ben langs geweest in het ziekenhuis waar ik dus bijna had gewerkt. Het zag er allemaal supergoed uit en ik vond het wel extra jammer dat ik het toch niet ben geworden vorig jaar. Iets wat je echt moet doen in Nickerie is naar de zeedijk. Voordat deze dijk door Nederlanders werd gebouwd is het stadje meerdere keren volledig weggespoeld door de zee. Zonder de palmbomen zou je je ook bijna in Nederland wanen, haha. Vanaf de zeedijk vertrekken bootjes naar het buurland Guyana, ook illegale bootjes. Waarom je naar de zeedijk moet gaan is vanwege de zonsondergang. Zo mooi! Wat trouwens ook wel leuk was, is dat vanwege de ongezonde leefstijl die mensen hebben, er door de stad is besloten om drie keer per week een deel van de stad af te sluiten voor autoverkeer. Het idee is dat de bevolking dan in de avonduren een stuk kunnen (hard)lopen. Sportscholen zijn er niet. Je ziet dan dus groepjes mensen in sportkleding rondjes lopen.

suriname

Na twee dagen Nickerie brachten we onze laatste nacht door in Royal Torarica, een van de duurste hotels in Suriname. Sinds onze vorige vakantie hebben vriendlief en ik de traditie om de laatste nacht door te brengen in een luxe hotel. En wat was het heerlijk, heel fijn bed, supermooi zwembad en lekker in het centrum. De laatste dagen brachten we dus door in redelijke chillmodus. We zijn ook nog naar het Surinaams museum geweest en Fort Zeelandia. We leerden daar veel over de geschiedenis van Suriname, de slavernij, de rol die zij speelden tijdens de Tweede Wereldoorlog enzovoorts. Ook stonden we plotseling op de plek waar de Decembermoorden hebben plaatsgevonden. Heel bizar. En toen was het helaas weer tijd om naar huis te gaan, snif snif.

De laatste week van de vakantie hebben we het dus wat rustiger aan gedaan, maar hebben we ook nog veel gezien. Ik zal in een aparte post nog uitgebreid stil staan bij hoe ik het nou heb gevonden om voor het eerst naar het land te gaan waar mijn roots liggen.

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

4 gedachten over “Een reis naar Suriname: laatste week”

  1. Heel leuk om het laatste deel te lezen. Wat apart en eigenlijk goed dat ze een deel van de stad afsluiten voor autoverkeer zodat mensen in beweging komen.

    Ik zou in ieder geval veel meer lopen 😉

  2. Ohh wat leuk zeg, je hebt ECHT heel veel gezien! Het enige wat ik zie als ik op tussenreis van Suriname naar Guyana ga is het vliegveld, Nickerie, veerboot en natuurlijk de malls van Suriname. Wel jaloers hoor!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *