Suriname

Een reis naar Suriname: mijn ervaringen

Zoals je eerder al hebt kunnen lezen in mijn reisverslagen van onze reis naar Suriname in week 1, week 2 en week 3 hebben wij een heleboel kunnen zien en doen. Dit was voor mij echter niet zomaar een reis, maar een kennismaking met het land waar mijn roots liggen.Suriname

Hoe was dat nou voor mij om in Suriname te zijn? Ik had mezelf een beetje een voorstelling gemaakt van hoe het land eruit zou zien en hoe de mensen zouden zijn. Ik had dat eigenlijk echt best wel g…eniaal slecht ingeschat haha. It was nothing like I thought it would be. Het belangrijkste wat ik mijzelf afvroeg was of het een gevoel van thuiskomen ging zijn. Ik heb weleens gehoord dat mensen het vliegtuig uitstappen op Zanderij en die ‘bekende Surinaamse geur’ ruiken. Het enige wat ik opmerkte toen wij uit het vliegtuig stapten was de heerlijke warme deken van een graad of 26. Ik had in mijn hoofd dat iedereen de hele tijd praatjes met elkaar maakte op straat (ook met ons als overduidelijke toeristen) en dat er überhaupt de hele tijd veel mensen op straat zouden zijn. Dat viel eigenlijk allemaal wel mee. Surinamers in Suriname schijnen aan je manier van bewegen te kunnen zien dat je niet uit Suriname komt. Ik had dus bedacht dat ze dat de hele tijd naar onze hoofden zouden smijten. Maar, als ze het al zagen, hebben ze ons dat niet duidelijk gemaakt. Of het een cultuurshock was? Nee dus. Ik vond onze reis naar Sri Lanka bijvoorbeeld meer een cultuurshock en mijn reis naar Kenia trouwens ook. Tuurlijk, je bent in de tropen dus dingen gaan iets anders dan we hier gewend zijn, maar niet onbegrijpelijk anders en ook niet op zo’n manier dat we er last van hebben gehad.

Suriname

Wat ik wel merkte was dat ik niet neutraal in Suriname kon zijn. Er lag een hele druk op en ik moest overal iets van vinden en elke ervaring werd zwaar gewogen. Mijn vriend was helemaal lyrisch over het land en daar ben ik wel een beetje jaloers op. Hij kon gewoon puur als toerist naar het land kijken. Ik kon dat niet, omdat het niet puur een vakantieland was. Het ging om Suriname, mijn moeder, ooms en grootouders hebben daar gewoond!! Daar moet ik iets van vinden! Grote onzin natuurlijk, maar dat gebeurde wel bij mij. Toen ik in Kenia op vakantie was, voelde het heel fijn dat ik niet de uitzondering in het straatbeeld was. Iedereen leek op mij. In Suriname ben ik mij daar niet heel bewust van geweest. Daar lopen meerdere verschillende soorten mensen: Creools, Javaans, Hindoestaans etcetera. En omdat het in Suriname echt een mix is (niet zoals we denken dat Amsterdam een mix zou zijn), val je niet op. Dat was fijn. In Suriname kreeg ik ook volop aandacht van het mannelijk geslacht, anders dan in Nederland. Ik hoorde er gewoon bij ofzo.

Suriname

E waren ook veel dingen, gebruiken bijvoorbeeld, die ik ‘herkende’. Vooral mijn oma heeft me (onbewust) toch wel wat van de Surinaamse cultuur meegegeven. Mijn moeder eigenlijk veel minder. In het binnenland zag ik ook allerlei voorwerpen voorbij komen die ik bij mijn oma vroeger weleens heb gezien. Over de binnenlanden gesproken: ik dacht dat de dorpjes in het binnenland echt ver van de normale samenleving af zouden staan. Ook had ik gedacht dat er weinig onderwijs zou zijn en armoede. Bij de dorpjes die wij hebben gezien ging het om doodnormale mensen die ervoor kiezen om traditioneel te leven met mensen uit hun eigen cultuur die hun gebruiken kennen begrijpen. Anderen zijn overigens ook welkom, overal is wel een ‘verdwaalde’ blanke te vinden. Achtergesteld zijn ze dus zeker niet.

Suriname

Hm, ik dwaal een beetje af. Suriname was voor mij toch echt een vakantieland. Overigens wel een land waar ik zou kunnen wonen. We hebben eigenlijk wel alleen maar positieve ervaringen gehad. Er wonen weinig mensen (500.000) waardoor wij tijdens onze drie weken al mensen gingen herkennen haha. Dat maakt het ook fijn, want als je mensen herkent voel je je ook sneller thuis. Het spreken van dezelfde taal speelt daar natuurlijk ook een grote rol in. Ik wil er zeker vaker heen en dat heb ik met andere vakantielanden veel minder. Ook vriendlief was allemaal redenen aan het verzinnen om snel weer terug te kunnen haha. Het is snel een ‘ons kent ons’ en dat is heel bijzonder. Het feit dat we het grootste deel van de vakantie hebben gefietst geeft ook wel aan hoe we ons op ons gemak voelden. Normaal huren we één dag een fiets en dan zijn we er wel klaar mee. Ik heb ook veel kunnen leren van mijn eigen achtergrond wat anders is als je er eigenlijk middenin staat. We zijn dus zeker van plan om terug te gaan, waarschijnlijk zelfs al snel.

Zou jij een vakantie naar Suriname overwegen?

Ik hou jullie (dagelijks) op de hoogte!

Elaintje

9 gedachten over “Een reis naar Suriname: mijn ervaringen”

  1. Misschien dat je de tweede keer wat meer van kunt genieten omdat het dan niet meer zo spannend is als de eerste keer. Ik denk als je als Nederlander in Suriname zal wonen dat je dan wel het verschil zou merken in de wijze waarop ze je behandelen. Je moet als Nederlander echt aanpassen, haha tenminste dat zegt een vriendin van mij die daar is geëmigreerd.

  2. Je hebt in iedergeval genoten en dat is zeker van belang. Ik vond Su maar saai. Ik heb daar ook helemaal geen familie meer en ik wist eigenlijk niet zo goed wat ik er dan moest doen. Het is geen bruisende stad Paramariobo. Je hebt het best snel gezien. Ik vind het wel jammer dat ik het binnenland nooit heb gezien.

  3. Wat mooi dat jullie snel terug willen gaan, dit zegt toch wat. Ik snap jouw gevoel ergens…Ik zie Turkije ook niet als de gemiddelde Nederlander die er wel eens op vakantie gaat.

    Mijn schoonmoeder heeft een tijd in Suriname gewoond, zelf ben ik er niet geweest omdat ze besloot terug te komen omdat haar eerste kleinkind op de wereld zou komen (mijn dochter) anders waren mijn man en ik er zeker wel geweest.

    Volgens mij heb jij aardig wat van de wereld gezien. Je mag hier altijd meer over vertellen op je blog 😉

    1. Aha vandaar de Surinaamse gerechten van je schoonmoeder! Ik hou wel van reizen ja! Ik probeer niet teveel over reizen te schrijven. Ben tenslotte geen reisblog; -)

  4. Leuk om te lezen. Ik ken ook de praatjes over de “Surinaamse geur” op Zanderij. Door dat soort dingen maak je er een inderdaad een heel beeld van in je hoofd. Ik ben benieuwd of mijn beeld klopt met de werkelijkheid. Zal wel niet. Ik moet er maar snel naartoe om het uit te vinden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *