knuffelvos

Pleegzorg

Toen ik op het toilet zat (too much information?) viel mijn oog opeens op een krantenartikel. Het ging over de Week van de Pleegzorg van 10-18 oktober. Ik heb dat helemaal gemist en moet ook eerlijk zeggen dat ik het nergens voorbij heb zien komen.

Jammer vind ik dat, want ik vind pleegzorg een belangrijk iets. Onlangs had ik het er nog met een vriendin over. Zij vroeg mij wat ik zou doen als ik zelf geen kinderen zou kunnen krijgen. Zou ik dan voor adoptie gaan? Ik antwoordde dat ik eerder voor pleegzorg zou gaan. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien omdat ik net iets meer af weet van pleegzorg dan van adopteren. Ik ben in een klein gezin opgegroeid. Ik heb één zus en wij zijn door mijn moeder opgevoed. In principe zijn wij dus met zijn drieën, maar mijn zus en ik schelen ook nog ruim zeven jaar. Zij ging op haar 17de uit huis, waardoor ik lange tijd alleen met mijn moeder woonde.

Bij grote gezinnen vond ik het er altijd heel gezellig uitzien met al die mensen. Toen ik een collega had die veel pleegkinderen heeft groot gebracht, dacht ik: ik wil ook graag een groot gezin (later als ik groot ben). Het leek mij echter niets om dan tig keer te moeten bevallen. Zelf een kind baren vind ik nog steeds heel eng. De oplossing die ik toen bedacht was om een gecombineerd gezin te hebben: met hopelijk zelf gebaarde kinderen én pleegkinderen.

Omdat ik al tien jaar in de zorg werk heb ik veel heftige verhalen voorbij horen komen. Verhalen over de kindertijd van mensen, overigens ook over de pleegouders. Ik zou graag een bijdrage willen leveren aan iemands toekomst, iemand voor wie een positieve toekomst nog minder vanzelfsprekend is dan voor anderen, iemand die behoefte heeft aan een stabiele thuisbasis, iemand die behoefte heeft aan warmte en genegenheid. En als pleegouders zouden we dat kunnen doen. Nou heb ik het met vriendlief ook over andere vormen gehad hoor, maar ergens lijkt dit me ook nog het meeste te behappen.

Ik heb in het verleden vaak op de website gekeken van Pleegzorg Nederland en ik begrijp dat het echt niet zo rooskleurig is als dat het zou lijken. Sterker nog, als je als kind weinig tot geen stabiliteit hebt gehad zal je waarschijnlijk flinke gedragsstoornissen hebben, en dat zijn precies kinderen die eventueel pleegzorg nodig hebben. Toch blijft dit in mijn achterhoofd spelen. Ik zou wel eerst überhaupt wat ervaring willen hebben met opvoeden, voordat ik met pleegzorg start. Anders hebben wij natuurlijk ook weinig stabiliteit en duidelijkheid te bieden. Ik ben blij dat er zoiets bestaat als pleegzorg.

Heb jij een mening over pleegzorg?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

12 gedachten over “Pleegzorg”

  1. Ik ben blij dat er pleegzorg bestaat en er zijn echt hele goede mensen die dit kunnen, zelf heb ik mij ook weleens de vraag gesteld of ik het aan zou kunnen, ik ben immers al moeder geweest en nog natuurlijk, en heb een kamer over, maar het is dieper dan dat, het vergt heel veel tijd en liefde en aandacht. En ik ben eerlijk, ik zou het wel kunnen, maar ben ook zeer gesteld op privacy in de zin van aandacht voor mijzelf.

    Ik ben dus zwaar ongeschikt op dit moment, maar wie weet ooit, als ik weer wat ouder ben.

    X

  2. Ik vind pleegzorg een fantastisch iets. Alleen moedig ik je wel aan om ook naar de andere kant te kijken.
    De ouders van een vriendin van mij zijn ook pleegouders. Mijn vriendin is de jongste van drie biologische kinderen en zij is opgegroeid met steeds andere pkeegkinderen in haar huis.
    Dat betekent dat zij veel te maken kreeg met die kinderen, dat vaak jeugdzorg met de biologische ouders op de stoep stonden en bij haar gezin betekende dat dat ieder kindje weer wegging uit het gezin. Mijn vriendin heeft nu veel moeite met het binden met mensen, en het uiten van zichzelf omdat ze altijd in een omgeving zat met iemand die “meer aandacht verdiende dan zij”.
    Pleegzorg is heel mooi, maar als je dat wilt doen in combinatie met biologische kinderen, is het goed om ook na te denken over de gevolgen.
    Die vriendin wil trouwens later zelf ook pleegouder worden hoor.
    Liefs, Sofie

  3. Ik vind het mooi dat het bestaat en mooi ook om er aandacht aan te besteden. Vroegere buren van ons hadden naast biologische kinderen ook veel pleegkinderen lopen, was een heel liefdevol gezin. Dus ik heb het heel positief zien gebeuren.. jammer genoeg is dat niet bij elk gezin zo. Dat vind ik naar voor die kinderen die juist al zo kwetsbaar zijn.

    Het is een mooi idee om over na te denken. Dat in elk geval.

    xX

  4. Pleegzorg is zoiets belangrijks en is iets wat ik nog steeds erg graag zou willen doen. Het lijkt mij zo mooi om iets te kunnen betekenen voor die kinderen die het zo nodig hebben

  5. Ik had vroeger een klasgenootje die ook pleegouders had, omdat haar moeder teveel kinderen had en niet meer goed voor haar kon zorgen. Ze had vrij ernstige gedragsproblemen en ik had altijd veel respect voor die pleegouders. Ze hebben zoveel tijd in haar gestoken en het ging gelijk een stuk beter met haar. Mooi om te zien en fijn dat zoiets bestaat!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *