hart

Je hart of je gevoel?

Volg je hart en volg je gevoel. Twee uitspraken die pretenderen hetzelfde te betekenen. Voor mij zijn deze twee dingen echter totaal verschillend. Ken je dat? Dat je je hart volgt en daarmee tegen je gevoel in gaat?

Volg je gevoel. Het klinkt zo mooi. En ook zo logisch. Je zou er eigenlijk niet over na hoeven te denken. Dan volg je namelijk juist je verstand 😉 Als je aan je gevoel denkt, heb je het al snel over je emoties. Je weet wel dat boze, bange, verdrietige of juist blije gevoel. Zoals iedereen wel weet hebben emoties een functie en helpen ze vaak op dagelijkse basis. Angst is daarin wel een gekke, die zou ons moeten waarschuwen voor mogelijk gevaar. Toch is het in de praktijk vaak zo dat we veel angstiger zijn voor mogelijke gebeurtenissen dan nodig is. Vooral dat ‘mogelijke gebeurtenissen’. Er wordt vaak vanuit angst gehandeld. Of liever gezegd, we doen vaak dingen niet uit angst voor het eventuele resultaat. Begrijp me niet verkeerd, als het letterlijk om levensgevaar gaat lijkt het mij heel gezond om uit angst iets niet te doen. Ik zal niet zo snel achter het stuur stappen in een vreemd land, puur omdat ik in Nederland ook nauwelijks auto rijd. Of ik zal niet naar een op hol geslagen paard toe rennen, want ik heb daar geen verstand van. Toch zal ik ook niet zo snel voor een grote groep mensen gaan staan en iets presenteren. Ook uit angst. Angst voor ‘mogelijke gebeurtenissen’. Ja zo vaag is het echt. Ik weet niet zo duidelijk waar ik nou bang voor ben, maar ergens weet ik wel dat het niet iets is waar ik door gewond kan raken of aan dood kan gaan. Ik zal niet zomaar mijn vaste contract opzeggen om iets totaal anders te gaan proberen en ik zal niet naakt over straat gaan rennen. Ik ben op dat moment mijn gevoel aan het volgen. Dat waarschuwt mij en ik luister en volg.

Diep in mijn hart zou het echter wel zo kunnen zijn dat ik heel ander werk wil gaan doen. Iets wat ik nog nooit eerder heb gedaan, omdat ik nou eenmaal een andere opleiding heb gevolgd. In mijn hart zou ik misschien wel graag een boodschap willen brengen aan de mensheid door bijvoorbeeld een boek te schrijven. En om dat boek te kunnen publiceren moet ik waarschijnlijk allerlei dingen doen die ik heel eng vind. Ik doe dan uiteindelijk wel iets wat mij insprireert, iets waar mijn hart sneller van gaat kloppen, iets wat mij energie geeft en dus gelukkig maakt. Voor mij is het veel belangrijker om te proberen om mijn hart te volgen en niet mijn gevoel. Mijn gevoel kan me tegenwerken waardoor ik mij misschien altijd blijf afvragen: wat als? Of het je hart is of je gevoel wat spreekt heb je snel door. Door je hart te volgen krijg je een warm gevoel van binnen, een drijfkracht, inspiratie. En ja, dat kan bestaan naast een gevoel van angst of onzekerheid. Je hart geeft aan wat echt belangrijk voor je is en om daar te komen moet je helaas wel vaak dingen doen waar je gevoel op korte termijn niet heel blij mee is. Op de lange termijn zal je echter merken dat je hart en je gevoel weer samenkomen. Want niets is fijner dan iets nastreven wat je echt van belang vindt. En dat je dan voelen ook.

Volg jij vaker je hart of je gevoel?

Ik hou jullie (dagelijks) op de hoogte!

Elaintje

 

4 gedachten over “Je hart of je gevoel?”

  1. Mijn hart en gevoel zijn voor mij hetzelfde. De andere kant is zeg maar mijn hoofd-verstand.

    Ik volg mijn gevoel/hart en diep van binnen weet ik heel goed wat goed is voor mij en wat niet.

  2. Voor mij/ons zijn gevoel en hart ook hetzelfde. De andere kant is je verstand/ego. Als je je hart/gevoel volgt doe je dit vanuit een diep innerlijk weten. en vanuit dit weten weet je dat het goed is, dat voel je diep vanbinnen. Gevoelens die je kunt ervaren zoals angst, schuldgevoel en noem maar op zijn gevoelens die voortkomen vanuit je verstand/ego. Je verstand/ego maken dat je deze gevoelens ervaart, maar die gevoelens komen niet vanuit je hart. Stel je wilt iets met heel je hart dan kan de weg ernaar toe moeilijk zijn. Gepaard gaan met gevoelens van onzekerheid, angst etc…Maar je diepe innerlijke weten, je hart, laat je van de andere kant steeds opnieuw weer voelen dat het goed is.
    Het verhaal van Diana en mij is hier eigenlijk een mooi voorbeeld van. In ons hart wisten we wat we wilden. Om tot daar te komen zijn we door een heel arsenaal van gevoelens gekomen. Maar dat waren stuk voor stuk gevoelens vanuit ratio, vanuit denken. We hadden twijfel, angst, onzekerheid, schuldgevoel, verdriet. Bedenk het maar. Maar dat was niet ons hart. In ons hart was niks goed of verkeerd. In ons hart voelden we alleen maar liefde en wisten we wat voor onszelf goed was, precies zoals Nesrin ook schrijft.

    1. Dank voor je/jullie uitgebreide reactie. Je gevoel volgt inderdaad vaak na een gedachte. De meeste mensen zijn zich daar echter niet bewust van en zijn daarom geneigd om dat gevoel te volgen. Mijn hoop is dat men zich af gaat vragen waar ze nou echt naar luisteren: het hart dus of die gevoelens die juist ergens anders vandaan komen. En inderdaad, wat je ook zegt. Ook als je je hart volgt zul je een boel moeilijke gevoelens tegenkomen. Als je dat onderscheid kan maken weet je precies wat jou uiteindelijk het meest gelukkig zal maken.

  3. Wat Nesrin en Diana al zeggen, hart en gevoel zijn wel hetzelfde, die andere kant heet ego en verstand, die maken dat.. zoals in tekenfilms.. duiveltje engeltje.

    Maar ik volg mijn hart en gevoel dus het meest, die zit meestal goed, zodra ik mijn verstand gebruiken en mijn ego, dan gaat het mis 😉 Het is zoals het onderonsje met Natasza Tardio… mijn VERSTAND zei nee, ik bedoel net medicijnen… half 12 in de avond al… maar 10 minuten verderop met de fiets… en ik ging toch… en kreeg in een uurtje tijd die ik met haar was, zoveel mooie adviezen en raad, al dan niet van haar, maar weer een stukje hart wat open ging bij mij.

    X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *