surinaamsevlag

Een jaar naar Suriname: visumperikelen deel 2

Zoals je vorige keer bij visumperikelen 1 hebt kunnen lezen gaat het niet vanzelf. Flashback: vriendje vroeg visum op tijd aan, drie maanden wachten,  ochtend van vertrek nog geen toestemming, ik vlieg alleen, nee toch niet. Het was een dubbel gevoel: fijn om samen te vliegen, maar was dit niet ook gewoon illegaal???

Het was een vlucht van negen uur, dus ook nog eens een hele tijd om in de stress te zitten. Terwijl we in de lucht zaten kreeg vriendlief eigenlijk al spijt van ons besluit. Wat nou als hij het land niet in zou komen? Gespannen stapten we uit het vliegtuig en werden omringd door een warme deken. Op het vliegveld in Suriname moest vriendje H. nog een toeristenvisum kopen, want daar was op Schiphol geen tijd meer voor geweest. Dat betekende ook meteen dat we achteraan in de rij stonden voor de douane. Terwijl we steeds dichterbij kwamen werd het ook steeds spannender. Ik zag al beelden voor me waarbij we opgewacht werden door enge mannen die vriendlief zouden belemmeren het land in te komen. Gelukkig bleek dit niet zo te zijn en konden we gewoon samen het land in. Mijn nieuwe directeur had gezegd dat ze het vanuit hier, Suriname, op konden lossen, dus dat werd het volgende punt. Het duurde wel nog anderhalve week voordat we daar meer duidelijkheid over zouden krijgen. In de tussentijd konden we niets. Behalve natuurlijk genieten van het land. Met af en toe toch dat ongeruste gevoel wat er doorheen sijpelt: wat nou als het niet zo makkelijk is als dat ze zeggen? Er werden al hele theorieën en alternatieve oplossingen bedacht die ik hier vooral niet ga delen. Na een paar dagen werd ik wel steeds ongeruster. Vlak voor vertrek werd er steeds gezegd dat het visum er elk moment kon zijn. Anytime! Hoe kon het dan dat we 3, 4, 5 dagen later nog steeds geen bericht hadden over het visum. Dan gaat er toch iets mis?

In ons tijdelijke huis aangekomen, hoorden we meer van die last minute verhalen. Mensen die op de ochtend van vertrek bijvoorbeeld incheckten, vervolgens met een taxi naar het consulaat raceten om hun visum op te halen en daarna weer met de taxi terug naar Schiphol om te boarden. Bijvoorbeeld. Maar ook mensen die een week later vlogen, omdat hun visum niet op tijd klaar was. Weg ticket. Wij vroegen ons vooral af hoe het bij ons zou gaan. Na acht dagen kreeg vriendlief eindelijk een mail: u kunt uw visum op komen halen. Dat was enigszins een geruststelling: er was goedkeuring voor het visum. Hoe nu verder? Tijdens het gesprek met de directeur werd duidelijk dat mijn vriend zo snel mogelijk terug moest naar Nederland om het visum te halen. Terug naar Nederland? Ja, ‘even’ negen uur heen en negen uur terug vliegen. De volgende zorg ontstond: wat nou als het consulaat zou weigeren het visum af te geven wanneer zij in het paspoort zagen dat vriendlief toch ondertussen naar Suriname was geweest, terwijl zij toch duidelijk hadden gezegd dat dat niet mocht? De directeur zei dat het goed zou komen. En toen kwam drie dagen na aankomst in Nederland eindelijk het verlossende bericht: het visum zat in het paspoort! Het was allemaal goed gegaan. Er werd niet moeilijk gedaan. Ook al werd er wel nog een opmerking gemaakt over de ‘vakantie’ die vriendlief had gehad in Suriname. Er viel een flinke last van allebei onze schouders. Nu was het gewoon nog aftellen totdat hij weer terug kon vliegen. Pfff, wat een spanning was dat zeg! We hadden er niet aan moeten denken dat vriendje H. in Nederland had moeten blijven terwijl ik hier zou zitten. Even heen en weer vliegen dan is natuurlijk niet gratis. Inmiddels is hij gearriveerd in Suriname en kan ons gezamenlijke avontuur dan echt beginnen 🙂

Eind goed, al goed. En ze leefden nog lang en gelukkig 😉

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

7 gedachten over “Een jaar naar Suriname: visumperikelen deel 2”

    1. Ja ik lees Sabine inderdaad ook al, maar had dit nog niet gezien. Het lezen bijhouden gaat me hier toch best slecht af merk ik. Ik ga er eens over nadenken of ik ook op de radio wil 🙂 Leuk dat je aan mij dacht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *