surinaamsevlag

Een jaar naar Suriname: regelzaken#3

Omdat ik in juni al samen met vriendlief voor een jaar vertrek naar Suriname, komt er natuurlijk een hoop op ons af. Het leek mij daarom leuk om daar op regelmatige basis een update over te geven. Het gaat namelijk helaas niet allemaal vanzelf. 

Visum

In deel 2 had ik al uitgebreid geschreven over het aanvragen van het visum voor zowel vriendlief als voor mij. Voor de aanvraag van het MKV (Machtiging tot Kort Verblijf) voor mijn vriend moeten we de website van het consulaat van Suriname in Nederland bijhouden. Daar plaatsen ze namelijk de goedgekeurde visa, maar sinds kort ook de afgekeurde. Je moet dan zelf op de website kijken om te zien of jouw nummer is goedgekeurd of afgekeurd. Een paar weken terug waren de nummers tot het nummer van mijn vriend goedgekeurd. Grr. Vorige week werd er een aantal nummers overgeslagen en daarna weer een aantal goedgekeurd. Kun je het je voorstellen dat bijvoorbeeld de nummers 1 t/m 4 zijn goedgekeurd en vervolgens de nummers 7 en 8? Wat is er dan aan de hand met de nummers 5 en 6?  Daar zitten wij nu dus. Niet goedgekeurd, maar ook niet afgekeurd. Wat betekent dat dan? Je mag pas een week voor vertrek bellen naar het consulaat als je MKV nog niet op de website staat. Onze contacten in Suriname zeggen allemaal dat we ons niet druk moeten maken en dat het sowieso goed komt. No spang!

Katten

Omdat we ‘maar’ een jaar weggaan, wilden we onze katten niet de stress aandoen van een vliegreis, terechtkomen in een vreemd land met een totaal ander klimaat en vervolgens weer een lange vliegreis terug en dan weer wennen aan Nederland. Een tijdje terug plaatsten we daarom een oproep voor een jaar oppas. Dat bleek nog best ingewikkeld, omdat een jaar ook weer best lang is om op te passen. Veel mensen waren bang zich dan toch te gaan hechten en zagen ertegen op om dan weer afscheid te nemen. Uiteindelijk hadden we serieus contact met een jong stel en een alleenstaande vrouw. Toevallig wilden ze allebei op dezelfde dag kennis komen maken met de katten. Niet tegelijkertijd uiteraard, maar ze wisten wel van elkaars bestaan af. Daar zijn we open over geweest. Voor ons allemaal erg spannend. Na een paar dagen kregen we echter een mail van het stel dat ze er toch vanaf zagen, omdat ze bang waren dat hun financiële situatie niet stabiel genoeg was. Pff, wat als die vrouw nou ook af zou zeggen? Gelukkig mailde zij dat ze nog steeds interesse had, maar ook redenen zag om het niet te doen, zoals het hechten en afscheid nemen. We belden vervolgens drie kwartier waarin zij veel vragen stelden en we concludeerden dat het eigenlijk best gek is om als vreemden zo snel zoveel informatie uit te wisselen. Vorige week zijn we ook bij haar thuis gaan kijken en hebben met zijn allen besloten dat de katten heel goed terecht zijn bij haar thuis. Toen ging het heel snel, want vier dagen later zijn we bepakt en bezakt met katten en alle benodigdheden naar haar toe vertrokken. De katten zijn er nu en het is echt superstil in huis. Dan merk je pas hoeveel leven ze in huis brengen…

Huis

Dan nog zoiets: het huis. Wij hebben een huurwoning waar we het ontzettend naar onze zin hebben. Omdat we niet aan onderhuur mogen doen moeten we het huis opzeggen, terwijl we er pas twee jaar wonen en veel hebben opgeknapt. Erg zuur! Tot ik een paar weken terug werd gebeld door mensen die op zoek waren naar een huis en graag wilden komen kijken, omdat we ook wat spullen ter overname aanbieden. Toen zij er een paar dagen later waren bleek dat ze ter overbrugging tijdens de bouw van hun huis een woning zochten. Voor de periode van een jaar! Laat dat nu net precies de periode zijn dat wij in Suriname zitten. Dit was een geschenk uit de hemel en een win-win situatie, want zo wisten wij zeker dat over een jaar ons huisje weer vrij zou zijn! Bij een tweede bezoek hebben we afspraken gemaakt over alle spullen die in het huis konden blijven, zoals vloeren, behang, planken. Ideaal! Vorige week werd ik gebeld door die vrouw met de mededeling dat ze het toch niet gingen doen, omdat ze een ander huis hadden gevonden wat meer aan hun wensen voldeed. Say what!!! Wat een teleurstelling en wat waren we boos. Vooral toen bleek dat zij eigenlijk niet op zoek waren naar een ander huis, maar dat de verhuurder ze op het allerlaatste moment toch een ander huis aanbood. In deze korte periode moeten wij dus tóch afscheid gaan nemen van het huis, plotseling veel meer klussen in het huis en hebben we over een jaar geen huis wanneer we terug komen. Echt een flinke tegenvaller, maar het was inderdaad te mooi om waar te zijn. Inmiddels hebben we het geaccepteerd, en ja, dit soort dingen horen er ook gewoon een beetje bij.

Wat gebeurt er dan toch veel in korte tijd! En ik durf te wedden dat we nog niet klaar zijn 😉

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

 

16 gedachten over “Een jaar naar Suriname: regelzaken#3”

  1. Wat onwijs fijn dat de katten goed terecht zijn gekomen. Maar wat onwijs balen van het huis en onzekerheid van het visum! Komt inderdaad veel bij kijken maar je bent er bijna. Succes nog met de laatste regelzaken.

  2. Oh afscheid nemen van de katten lijkt me nog het allermoeilijkst en zwaar en verdrietig etc! Hoop dat jullie visum nummers snel goedgekeurd zullen zijn, scheelt weer wat stress 🙂

  3. Oh de katjes…Afscheid nemen van deze diertjes lijkt mij best moeilijk.

    Wat een gedoe met het huis. Ik hoop echt ECHT dat jullie net de op de valreep toch iets moois kunnen regelen en dat jullie na een jaar gewoon weer naar huis kunnen.

    Heel veel succes met alles.

  4. Oh nee wat balen van jullie huis zeg, kan me heel goed voorstellen dat dit ergens toch een tegenvaller is (vooral omdat het zo goed geregeld leek te worden, grmbl)! Ik kan me voorstellen dat het stil is in huis zonder de katten, toch weer wennen. Ik ga duimen voor de goedkeuring! Liefs.x

  5. Pff jeetje meid wat een toestanden! Echt jammer van het huis! En het lijkt me best wel spannend van het visum. Ik zou daar echt de zenuwen van krijgen haha. Maar weet je, straks als jullie daar zitten is dit het allemaal zo waard! Een geweldige ervaring voor het leven!

  6. Knap van de katten hoor, echt… met pijn in het hart, ik weet dat je het hebt al is het maar voor een jaar en toch fijn dat ze een goed onderkomen hebben gevonden…. En weer terug kunnen als…

    Het huis, jeetje mina, ja te mooi om waar te zijn, en dan als jullie terug komen, nou goed…. het gaat allemaal recht komen, ik weet het zeker!

    Succes met alles voor nu en we lezen het snel weer allemaal hoop ik, toch wel heel spannend zo!

    X

  7. Slim gedaan! Ik zou vooral met m’n katten heel erg in de rats zitten. Ik weet niet of ik die zomaar eenjaar lang aan iemand anders toevertrouw.. Goed dat jullie elkaar dus vaker hebben ontmoet en dat je ook hebt gekeken waar ze terecht komen. Dan kun je in ieder geval met een gerust hart vertrekken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *