Hoor ik daar ergens mijn gevoel?

Emoties

De laatste keer dat ik bij mijn psycholoog was, zei ze dat ik de volgende keer kan aangeven wat ík wil. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Althans voor mij. Aangeven wat ik wil. Dan moet ik eerst weten wat ik wil. En eerlijk gezegd weet ik dat vaak gewoon niet. Ik voelde ook al direct toen ze dat zei een spanning over me heen komen, wat al duidelijk aangeeft dat daar wat zit.

Ik vind het vaak lastig om in het moment mijn eigen gevoel te lezen. En volgens mij is dat nou juist zo belangrijk om te weten wat je wil. Wat je echt wil. Ik schakel mijn gevoel vaak uit. Het is makkelijker om rationeel te zijn. Achteraf kan ik mij vaak wel beseffen dat ik eerder al een bepaald gevoel ergens bij had. Bijvoorbeeld tijdens de sollicitatie voor mijn huidige baan. Tijdens dat gesprek zat er iemand bij waar ik toen al een naar gevoel bij had. Gevolg was ook (hoorde ik achteraf) dat ik die persoon bijna niet aankeek in het gesprek. Ik weet inderdaad nog wel dat ik het moeilijk vond om contact met hem te maken. Nu bleek in de praktijk dat deze persoon tijdens zijn werk  inhoudelijk niet functioneerde en ook een vreemde manier had van omgaan met mij en andere collega’s. Uiteindelijk is de situatie geëscaleerd en heeft de persoon een officiële klacht tegen hem gekregen. Na dat eerste sollicitatiegesprek vertelde ik wel tegen iedereen dat ik het een vreemde, enge man vond (intuïtie), maar heb dat toen verder genegeerd. Ik kon het niet plaatsen en kon er geen rationele verklaring voor vinden, behalve dat dat vast mijn eigen spanning was.

Op zich stelt het me wel gerust dat dat gevoel er dus in ieder geval wel is. Ik moet gewoon gaan leren er beter naar te luisteren. Helaas lukt dat mij nog steeds niet zo goed. Een paar weken terug solliciteerde ik naar een functie in Suriname. Tijdens dat sollicitatiegesprek bleek het een baan te zijn met een hele grote verantwoordelijkheid en nul collega’s om dat mee te delen En dat ook nog aan de andere kant van de wereld. Pfoe, naar de andere kant van de wereld? Ja, dat wilde ik duidelijk! Maar of de functie mij inhoudelijk echt zo aansprak? Daarvoor moest ik naar mijn gevoel luisteren, had ik besloten. Het gekke was dat mijn ratio steeds tussendoor kwam. En ja, natuurlijk: de angst kon ik duidelijk voelen. Maar dat was angst voor het onbekende, angst om te falen, angst dat het de verkeerde keuze was. Ik was op zoek naar wat eronder zat: wat wilde ik? Heel eventjes schemerde het er doorheen, maar nog voordat ik het echt kon voelen was het alweer weg.

Het is voor mij duidelijk: ik moet meer aandacht besteden aan in contact staan met mijn gevoel. Mijn gevoelsoren moet ik gaan spitsen. En mijn gevoelsbril opzetten om mijn gevoel beter te kunnen lezen. Mijn psycholoog had ook voorgesteld om tussendoor dingen op te gaan schrijven. Misschien moet ik gewoon dagelijks op gaan schrijven hoe ik mij voel. Gewoon om er actiever mee bezig te zijn.

Luister jij goed naar jouw gevoel?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

 

9 gedachten over “Hoor ik daar ergens mijn gevoel?”

  1. Mijn gevoel is mijn alles. Ik denk dat ik zowat de helft van wat ik doe, doe omdat mijn gevoel mij vertelt dat te doen. Zoals gisteren. Mijn gevoel zei me dat ik bij mijn schoonvader op bezoek moest, dus deed ik dat!

  2. Ik probeer altijd heel erg te luisteren naar wat mijn lichaam wil. Vroeger deed ik dat nooit en ging ik gewoon door, met als resultaat dat ik aan het eind van de week kapot was en in slaap viel op school. Tegenwoordig ga ik op tijd slapen en dat scheelt al zo enorm veel! En inderdaad, dingen opschrijven helpt ook veel. Dan kun je het na een tijdje terug lezen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *