bruid

Mijn eerste Hindoe bruiloft

Na mijn eerste yogales werd ik al uitgenodigd door de docent voor het huwelijk van zijn dochter. De familie was al een jaar aan het plannen en de grote dag naderde. Een echte Hindoebruiloft met alles erop en eraan. Aangezien ik erg benieuwd was, ging ik graag op de uitnodiging in. Ik kreeg nog een digitale uitnodiging waarop geschreven stond dat ik werd uitgenodigd door de ouders van de bruid. Grappig, de uitnodiging komt dus niet van het bruidspaar zelf, maar van de ouders die het hele gebeuren organiseren.

bruidstent

Vriendlief kwam net de avond ervoor terug naar Suriname, dus konden we mooi samen. Het enige wat ik wist is op elke datum het zou zijn. We waren uitgenodigd voor de bhatwaan van de bruid. De avond voor de bruiloft, met ook een feestmaal. De bruidegom had op dat moment zijn eigen feest. Vriendlief en ik dachten dat we aan het begin van de avond erheen zouden gaan, maar kregen rond 18 uur een bericht van de andere yogaleerlingen dat ze rond 21 uur zouden vertrekken. Aangezien we in Suriname zijn en het ook nog eens een Hindoestaanse bruiloft was, wist ik dat er eten in overvloed zou zijn. Toch aten we nog even een tosti, want tot 21 uur gingen we het niet redden.

lotusbladeren

Op de fiets vertrokken we (lekker Hollands) en kwamen aan bij een grote tent waar een heleboel stoelen in stonden. We werden begroet door de yogadocent en letterlijk met open armen ontvangen. Ook kregen we een kokertje in de handen gedrukt waar wat kleine pasteitjes in zaten. We namen plaats op de vrije stoelen en keken om ons heen. Zachtjes was er wat Hindoestaanse muziek te horen. De gasten waren gekleed in sari’s of gewone jurken, maar wat vooral opviel was de bling bling. In het haar, op de kleding, in de sieraden of gewoon op de schoenen. Na een kwartier werden we verzocht te gaan eten. Aha! We liepen met een groep naar achteren en namen plaats aan twee lange tafels met tussendoor een gangpad. Al snel kwam er iemand langslopen met een hele stapel lotusbladeren, hele grote bladeren die we als bord zouden gebruiken. Wat ontzettend groen, zo hoeft er geen plastic te worden weggegooid! In een treintje werden we toen bediend: eerst iemand met water om het blad en je hand eventueel nog te reinigen, daarna iemand met rijst, dahl, pompoen, roti en nog veel meer. Mijn blad zat zo vol dat er aardig wat gewicht in zat. Ik moest hem dus met één hand vasthouden terwijl ik met de andere hand moest eten. Geloof me, een rotivel scheuren met één hand is best lastig. Het eten was wel echt heel lekker. Na het eten kon alles dus gewoon weg en werd de volgende groep geroepen. We namen weer plaats in de tent en werden de rest van de avond bijna aan één stuk door bediend met (zoet) drinken en kleine (zoete) snacks. Ondertussen was er live muziek en werd er af en toe wat gedanst. Er hing een bijzondere sfeer in de tent, niet echt in woorden te omschrijven.

hindoe bruidspaar
De bruid en bruidegom

Vanwege werk de volgende ochtend vertrokken we ook weer rond half twaalf. De volgende dag was de bruiloft waarvoor ik overdag een halve dag vrij heb genomen. Het was op dezelfde plek in dezelfde tent. Bij binnenkomst waren de bruidegom en zijn toekomstige schoonvader bezig met een ritueel met de pandit. Het had allemaal om negen uur ’s ochtends moeten beginnen, maar ik begreep dat het bruidspaar wat later was aangekomen. Net zoals de avond ervoor liepen mensen op willekeurige momenten in en uit. Er waren meerdere rituelen op verschillende plekken in de tent. Er stonden gesluierde vrouwen in de rij voor de bruidegom. Wanneer ze aan de beurt waren gooiden ze een bol rijst (?) de zaal in. Een vergelijkbare traditie als het bruidsboeket de zaal ingooien, begreep ik van onze buurvrouw. Degene die geraakt wordt, zal spoedig trouwen. Na een tijdje was het wederom tijd om te eten. Deze keer wist ik waar ik ja en nee tegen zei, zodat mijn lotusblad niet te vol werd. En weer was het eten heerlijk! In het midden van de tent stond een kleinere open tent waar op een gegeven moment de bruid in ging zitten bij een vuur. Zij werd aangekondigd door luid drumgeluid. De bruid deed een aantal rituelen terwijl de pandit allerlei dingen in het sanskriet zei. Ze werd nauw bijgestaan door een bruidsmeisje (?). Onder andere een ritueel met de broer van de bruidegom waarbij ook zij samen een band aangaan. En ja, eindelijk ging ook de bruidegom de tent in en konden we ze samen zien. De vader van de bruid kwam er op een gegeven moment ook bij. Ik wilde erg graag de zeven beloftes zien en de zeven rondjes die daarbij gelopen worden. Dat lijkt mij zo’n mooi en bijzonder ritueel.

hindoebruid
Check hoe mooi haar outfit is en al die sieraden! Bling bling!

Helaas duurde het allemaal erg lang en moest ik weer terug naar het werk. Het klinkt heel gek om midden op zo’n dag weer weg te gaan, maar geloof me, het was de hele dag door een in- en uitloop van mensen. Ik vond het wel heel jammer dat ik dat laatste deel miste, maar hopelijk komen er nog meer Hindoehuwelijken. De oprechte gastvrijheid die wij hier hebben ervaren vond ik erg bijzonder. Net als gewoon überhaupt deze ervaring!

Ben jij weleens op een Hindoebruiloft geweest?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

11 gedachten over “Mijn eerste Hindoe bruiloft”

  1. Ik ben alleen nog maar naar Belgische bruiloften geweest… Zo’n hindoe bruiloft lijkt me overigens wel erg mooi qua rituelen en qua kledij. Ik zou het ook wel eens graag meemaken!

  2. Het lijkt mij heel bijzonder om zo Hindoe bruiloft mee te maken. Ik heb enkel een Nederlandse, Turkse en Marokkaanse bruiloft meegemaakt, alle drie ook heel verschillend maar zeker mooi om te zien.

  3. Wauw, wat gaaf dat je dit in het echt mee hebt mogen maken, nee ik ben er nooit life geweest, maar ik heb het wel vaker gezien op tv hoe het dan kan gaan, we hebben namelijk ook hindoe tv vaak in het weekend geloof ik, maar ook docu’s gezien, die van start to finish alles lieten zien binnen een familie en hoe dat dan gaat die drie dagen, echt heel apart!

    X

  4. Wat bijzonder om mee te maken! Ook bladeren in plaats van borden: heel groen inderdaad 🙂 Die gastvrijheid en (des)organisatie is zo anders dan wat wij kennen natuurlijk. En hoe ze gekleed zijn ook: heel bijzonder. Echt heel tof dat je dit hebt mee mogen maken!

  5. Wat enorm bijzonder, helemaal twee achter elkaar. Zelf ken ik alleen de Nederlandse bruiloften en dat is zo te lezen niet te vergelijken. Lijkt me mooi om mee te maken.

    xx Sam

  6. Wow wat een belevenis! Heel mooi lijkt me dat. Vind het een erg mooie cultuur, al die kleding is prachtig, er wordt overal aan gedacht en het eten is ook heerlijk. Ik wist alleen niet dat het zo lang duurde :O maar dat mag de pret niet drukken 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *