natuur

Een periode van afscheid

Het was een drukke periode de afgelopen tijd. Een periode waarin er veel geregeld moest worden en er dingen tegen zaten. Het was een periode van loslaten. Vooral de laatste weken voor vertrek waren weken die gekenmerkt werden door afscheid.

Therapie

Zo’n drie weken voor vertrek had ik de laatste afspraak met mijn therapeut. Zoals dat hoort bij zo’n laatste gesprek werd er geëvalueerd. Ik vertelde dat ik niet specifiek kon benoemen waar ik nou het meeste aan had gehad, maar dat het hem vooral zat in het feit dat ik elke twee/drie weken naar haar toe ging. Dat zorgde ervoor dat ik in een proces kwam. Een proces waarin in groeide en sterker werd. Ik werd zichtbaarder (vooral op het werk), stond meer in contact met mijzelf, durfde mij meer te uiten en liet meer van mezelf zien. Er gebeurde uiteraard nog veel meer, maar dit is wel een beetje de hoofdmoot. Ook mijn therapeut was positief. Zij noemde mij een warm persoon die geen wrok koestert. Als dingen gaan zoals ze gaan, kan ik dat accepteren in plaats van er lange tijd boos over te zijn. Het mooie was dat het afscheid iets van emotie omhoog haalde. Ook bij mijn therapeut. Ik gaf haar een kleinigheidje, maar zij had ook een cadeautje voor mij. Iedere keer als ik ernaar kijk, zal ik mij dit proces herinneren. Het feit dat ik nu in Suriname ben en mijn proces voort kan zetten, vond zij ook erg passend.

Werk

Ik had een maand overlap met de collega die mij vervangt. Zo kon ik rustig afronden. Op mijn laatste werkdag (3 juni) was er een afscheidslunch met luxe broodjes. Tijdens die lunch sprak mijn leidinggevende mooie woorden over hoe hij mij heeft zien groeien, maar ook over wat cliënten over mij hebben gezegd. Vervolgens was er een collega die vertelde dat hij mij zo’n uniek persoon vindt en nog een andere collega die zei dat zij het zo knap vind dat ik dit ga doen in Suriname. Ik ga eigenlijk werk doen wat door iemand met een ‘hogere’ registratie gedaan zou moeten worden, maar dat kan ik prima aan, zei die collega. Zij heeft er alle vertrouwen in en zij is iemand met zo’n ‘hogere’ registratie. Van het team kreeg ik heel lief een reishangmat met een lieve kaart en een cadeaubon van Bol.com. Toen was het tijd voor mijn speech. Ik was ontzettend gespannen, maar hoorde achteraf dat het mooie woorden waren. Dat moet ik dan maar geloven hè 😉

Vrienden en familie

Twee dagen na het afscheid op mijn werk, hadden vriendlief en ik een feestje thuis. Er waren vrienden, familie, wat collega’s (mijn leidinggevende!) en buren. Heel fijn om dat nog even gedaan te hebben. Het verloop van het feestje ging eigenlijk een beetje in twee groepen. Dat maakte het makkelijk om iedereen ook echt even te kunnen spreken. Het was fijn, maar eigenlijk ook heel raar. Ik hoop dat we veel bezoek gaan krijgen hier! Veel mensen vroegen of ik een blog bij ga houden. Ondanks dat ik het heel eng vind, heb ik nu toch tegen een aantal mensen verteld over troetelberenopdeweg.nl.

Door onze naaste buren werden we ook nog uitgenodigd voor een etentje en spelletjes bij hun thuis. Superleuk!

Katten en het huis

Van onze katten hebben we ook afscheid moeten nemen. Ze zijn al een aantal weken in een fijn oppashuisje. Voor hun was het ook ontzettend wennen en de eerste week kregen we paniekerige berichten van de oppasmevrouw. De katten bleven zich maar verstoppen en kwamen niet onder het bed vandaan. Gelukkig herkenden wij het gedrag van toen wij ze kregen en na ongeveer een week is het helemaal goed gekomen. Nu willen ze juist weer teveel aandacht haha. Twee dagen voor vertrek zijn we nog bij ze langs geweest en ze zagen er goed uit en we hebben nog even kunnen knuffelen ♥

Het huis hebben we helemaal spic en span moeten opleveren en zijn we nu dus kwijt. Wie weet staat het toevallig nog vrij als we terug komen over een jaar.

Afscheid is een beetje als sterven

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

19 gedachten over “Een periode van afscheid”

  1. Ik hoop dat jullie veel bezoek mogen ontvangen en dat jij tijd genoeg hebt om te bloggen daar. Het lijkt mij moeilijk om de katten en het huis achter te laten maar ik vind het vooral heel knap.

    Heel veel plezier daar!

  2. Ik hoop dat je in Suriname regelmatig tijd hebt om te bloggen, ben erg benieuwd naar het leven daar en foto’s uiteraard! Afscheid nemen lijkt me erg moeilijk maar gelukkig is het niet voor altijd en hopelijk krijg je veel visite 🙂

  3. Wat mooi dat je overal echt de tijd hebt kunnen nemen om goed afscheid te nemen. Het is niet zomaar een stap die jullie hebben gezet en ik vind het ook wel heel bijzonder hoe snel het allemaal gegaan is! Wauw.

    Ik hoop dat jullie je een beetje kunnen settelen in Suriname, net als bij de katten, zullen jullie daar ook tijd voor nodig hebben. Succes met je eerste werkdagen daar!

    xx Sam

    1. Dankjewel. Gelukkig hoef ik inderdaad niet meteen aan de slag, maar kan ik er rustig inkomen. Het is inderdaad allemaal erg snel gegaan in een korte periode.

  4. Ben weer een beetje bij gelezen. Roerige tijden voor je zeg! Afscheid is vaak zo dubbel. Het echte terugblikken en het vooruit kijken. Ik wens jullie heel veel moois in Suriname!

  5. Wauw, wat een heftige tijd heb je achter de rug. Allereerst: wat goed en leuk dat je mensen hebt durven en willen vertellen over je blog! Het lijkt me ontzettend moeilijk om jullie naasten, katten (!) en huis achter te moeten laten. Ik hoop van harte dat je enorm gaat genieten daar!

    1. Dankjewel Daisy. Ik vond het inderdaad wel echt spannend. En het afscheid is inderdaad wel lastig. Gelukkig weten we van de katten dat er echt goed voor ze wordt gezorgd.

  6. Ik hoop dat de katten jullie nog terug willen als baas straks, hahahaha 😉

    Dit zijn hele lastige momenten lijkt mij, ook al is het maar voor een jaar, en hoe ouder we worden hoe sneller zo’n jaar gaat. En jullie huisje, eng hoor, als ik zoiets zou doen, zou ik dat het meest enge vinden aan alles, als ik terug kom… Maar dat komt goed!

    X

    1. Niet dat soort enge dingen zeggen hoor over de katten. Ik weet dat ze erg verwend worden nu, veel meer dan bij ons. Wij hebben regels, maar dit jaar mogen ze zo ongeveer alles… En dat huis, dat komt goed. Straks een schone lei.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *