1 juli: Keti Koti

ketikoti

Het is vandaag 1 juli. Voor veel mensen een doodnormale dag. Voor Surinamers en Antillianen is dit echter een hele belangrijke dag. Op 1 juli 1863 werd namelijk de slavernij afgeschaft in Suriname en de Nederlandse Antillen. Voor ons is dit een dag die we blijven herdenken, maar ook een dag die we vieren. Ik vier het ieder jaar in Amsterdam samen met mijn moeder en vriendjelief.

Net als zoveel Nederlanders van mijn leeftijd heb ik vroeger op school nauwelijks iets geleerd over de slavernij en de rol die Nederland daarin speelde. Ook thuis werd er eigenlijk niet echt over gesproken, en toch was het ook juist wel een onderwerp wat speelde. De laatste jaren ben ik steeds meer bezig met mijn achtergrond en ja die slavernij hoort ook bij mijn geschiedenis. Sterker nog, het hoort bij de geschiedenis van iedere Nederlander. Nederland speelde een grote rol in de slavernij en sommigen zeggen zelfs dat Nederland zijn slaven het slechtst behandelde.

Even een kort lesje geschiedenis: in 1621 begon Nederland samen met de oprichting van de West-Indische compagnie met de handel in slaven. De slaven werden vanuit Afrika met de trans-Atlantische handel vervoerd naar Nederlandse koloniën, zoals Suriname en de Nederlandse Antillen. Zo was er genoeg mankracht om op de plantages te werken. De slaven werden mensonterend behandeld en kregen flinke lijfstraffen van hun bazen. In Europa waren er overigens meer landen die hieraan meededen zoals Engeland, Frankrijk, Spanje en Portugal. De Engelsen verboden slavenhandel in hun koloniën in 1807. De Nederlanders volgden pas in 1814. Daarmee was slavernij nog niet afgeschaft, maar kwamen er geen nieuwe slaven bij. Engeland en Frankrijk schaften de slavernij in hun koloniën af in 1833 en 1848. Nederland was wederom één van de laatste met de afschaffing op 1 juli 1863.

Dit was een hele korte uitleg van een veel groter verhaal, waar je misschien meer van wil weten. Er is genoeg over te vinden op het internet. Google is your friend. Op zo’n belangrijke dag als vandaag wilde ik hier toch graag even bij stilstaan. Een deel van mijn geschiedenis, maar ook een deel van jouw geschiedenis en gelukkig worden steeds meer mensen zich daar bewust van.

Eerder dit jaar volgde ik een heritage tour door Amsterdam waarin mij duidelijk werd hoeveel van de mooie statige grachtenpanden in Amsterdam voortkomen uit de slavenhandel, maar ook hoeveel zichtbare verwijzingen er ook nog zijn naar die tijd. Ik liep of fietste daar regelmatig langs zonder dat te weten. Shocking!

Afgelopen weekend keek ik ook voor het eerst de film Tula: The revolt. De film gaat over een Antilliaanse slaaf die graag zijn vrijheid wil en er ook voor wil strijden. Hij begint met een scène waarin een bebloede en kapot geslagen Tula te horen krijgt wat zijn (lijf)straf gaat zijn, maar het meest schokkende vond ik de eindtekst die aan het einde van de film in beeld verschijnt. Daar staat hoe het is gegaan met de slaven na dit gevecht van Tula.

Op 1 juli wordt Keti Koti herdacht en gevierd, wat vrij vertaald ‘verbroken ketenen’ betekent.

Sta jij weleens stil bij het Nederlandse slavernijverleden?

Ik hou jullie op de hoogte!

Elaintje

Vergeet mij niet te volgen op Bloglovin’, Instagram en Facebook!

3 gedachten over “1 juli: Keti Koti”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *